บทความนี้ สสส. ไม่ปลื้ม : “เรากำลังจะตาย” ปิดร้านเหล้า-เบียร์ ทำไม ในเมื่อไม่ได้ช่วยให้ผู้ติดเชื้อลด

“พอเขาประกาศเสร็จ ผมก็รู้สึกสงสารผู้ประกอบการทันที สงสารตัวเองด้วย ผมรู้เลยว่า บางคนน่าจะไปแมคโครซื้อของเตรียมขายไว้แล้ว ประกาศออกปุ๊บ เขาน่าจะขาดทุนแน่ๆ เพราะผมเคยโดนมาก่อน พอกรุงเทพฯ ประกาศวันจันทร์ ผู้ประกอบการในขอนแก่นก็เริ่มคุยกันว่าจะไปประชุมกับผู้ว่าฯ พอประชุมเสร็จก็มาบอกเราว่า เตรียมใจไว้เลย ยังไงก็ได้ปิดตามกรุงเทพฯ”

“นี่มันเป็นบทลงโทษของคนที่ทำบาปเหรอ เพราะเราเป็นคนบาปที่มีอาชีพขัดต่อหลักศาสนาพุทธใช่ไหม เราเลยต้องถูกปิดตลอด เฉพาะรอบนี้ เราถูกหยุดไป 2 เดือนกว่า เราเพิ่งได้กลับมาเปิด เราเพิ่งจะมีกำไรบ้าง เราก็ถูกปิดอีกแล้ว”

คำสั่งปิดไม่ยืนอยู่บนหลักวิทยาศาสตร์

สมการความพังพินาศ: เมื่อคำสั่งปิดร้านไม่ได้อยู่บนฐานวิทย์

ในฐานะ ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดอกเตอร์ ด้านวิศวกรรม อาจารย์บีเวอร์ ชี้ว่า สิ่งที่รัฐบาลกำลังทำอยู่ อาจไม่ยืนอยู่บนฐานคิดของวิทยาศาสตร์ คณิตศาสตร์ แม้กระทั่งไสยศาสตร์

“ผมเรียนวิทยาศาสตร์ ตอน ม.ต้น ครูสอนให้เราตั้งสมมติฐาน แล้วทดลอง ถ้าผลไม่เป็นไปตามสมมติฐาน นั่นคือ เราคาดการณ์ผิด พวกเรา ร้านเบียร์ ถูกปิดมา 4 รอบ แต่ยอดผู้ติดเชื้อมันก็ยังเพิ่มขึ้น ปิดร้านเหล้า-เบียร์แล้ว ผู้ติดเชื้อไม่ได้ลดลง หมายความว่า สมมติฐานที่ว่า ร้านเบียร์คือ ต้นตอของการระบาดเป็นสมมติฐานที่ผิด”

“

ปิดร้านเหล้า-เบียร์แล้ว ผู้ติดเชื้อไม่ได้ลดลง หมายความว่า สมมติฐานที่ว่า ร้านเบียร์คือ ต้นตอของการระบาดเป็นสมมติฐานที่ผิด

“ถ้าเป็นตอนมัธยม ครูวิทยาศาสตร์คงไม่ให้เราทดลองอีกแล้ว เพราะสมมติฐานมันผิด เผลอๆ ถ้าทดลองอีกรอบ คงถูกครูด่า แต่รัฐบาลก็ยังสั่งปิดทุกรอบ”

“ผมเข้าใจมาตลอดว่า ประเทศเราคิดอะไรตามหลักวิทยาศาสตร์ ถ้าคิดว่า การระบาดเกิดจากการที่คนมารวมตัวกินเหล้า เราเบรคไปตั้งนานแต่ผู้ติดเชื้อก็ยังเพิ่มขึ้น ในฐานะคนเรียนวิทยาศาสตร์ ผมคิดว่า สมมติฐานนี้ผิด แต่ก็ไม่รู้ว่ารัฐบาลจะทดลองไปอีกนานแค่ไหน อิงตามหลักวิทยาศาสตร์จริงไหม เป็นเรื่องของเหตุและผลจริงหรือเปล่า หรือเป็นเรื่องไสยศาสตร์ ผมก็ว่าไม่น่าใช่”

“ความจริงแล้ว ร้านผมมีใบอนุญาตประกอบกิจการร้านอาหาร มีใบอนุญาตกักตุนอาหาร ซึ่งจะเปิดร้านต่อไปโดยไม่ขายเบียร์ก็ทำได้ แต่ชื่อร้านเรามันคือ Let it beer มีคำว่า beer เราเลยพยายามเป็นคนดี ปฏิบัติตามกฎระเบียบของสังคม พยายามไม่เปิดให้นั่งกินข้าวในร้าน เพราะ ถ้ามีคนติดเชื้อสักคนมาที่ร้านเรา ไทม์ไลน์คงระบุว่า เขามากินเบียร์ ร้านเบียร์คงกลายเป็นตัวร้าย ร้านเบียร์ถูกประณามอีก ทั้งที่ผมก็ขายแค่อาหาร ผมไม่อยากให้เป็นแบบนั้น ผมเลยไม่เปิดให้นั่ง”

“ที่ผ่านมา ร้านเหล้า-เบียร์ ถูกมองเป็นเสนียดจัญไร เขาสั่งห้ามนั่งกินที่ร้าน ขายได้แต่แบบ เทคอะเวย์ แต่ยอดขายเทคอะเวย์ มันน้อยมาก เพราะคงมีลูกค้าไม่เยอะที่จะซื้อเบียร์เพื่ิอไปดื่มที่บ้าน”

“พอขายได้แต่เทคอะเวย์ แม่ครัวที่ทำอาหารให้ร้านก็กระทบไปด้วย จ้างนักดนตรีก็ไม่ได้ นักดนตรีก็กระทบไปด้วย สาหัสกันหมด ทั้งๆที่ นักดนตรีก็ไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องอะไรกับการแพร่เชื้อ แต่พอไม่มีร้านเหล้า เขาก็ไม่มีที่เล่นดนตรี ไม่มีที่หาเงิน”

“ตอนนี้ นักดนตรีที่รู้จักกันหลายคนเริ่มหันมาขายของแล้ว ขายเครื่องดนตรีนะ อุปกรณ์ทำมาหากินเขา”

กฎหมายใช้ ‘ดุลยพินิจ’ ผิดถูกแล้วแต่เจ้าหน้าที่

ดุลยพินิจของเจ้าหน้าที่: ความหวาดระแวงในโลกที่ไร้ความชัดเจน

อาจารย์บีเวอร์ เชื่อว่า การออกประกาศจากหลายระดับ หลายหน่วยงาน พ่วงด้วยเงื่อนไขดุลยพินิจของเจ้าหน้าที่รัฐ กลายเป็นอุปสรรค และความหวาดกลัวที่หลอกหลอนเจ้าของร้านเหล้า ร้านเบียร์

“ประกาศของรัฐบาล ประกาศของจังหวัด แต่ละครั้ง เราต้องอ่านละเอียด ต้องตีความกฎหมาย ตีความเสร็จยังมีเรื่องที่เรียกว่า ดุลยพินิจ ของเจ้าพนักงานมาทำให้เราหวาดระแวงอีก เพราะเราไม่รู้ว่า เราอ่านกฎหมายถูกไหม เราตีความถูกหรือเปล่า แล้วเจ้าพนักงานจะมีดุลยพินิจเหมือนเราไหม”

“ด้วยหัวโขนที่เราเป็นอาจารย์มหาวิทยาลัย สอนนักศึกษา เราก็ไม่อยากปฏิบัติอะไรที่ไม่เคารพกฎหมาย เพราะ เราสอนคนอื่น เราจะทำตัวเหี้ยก็ไม่ได้ เราเลยพยายามระมัดระวังเรื่องนี้”

“ที่่ผ่านมา การสั่งการของรัฐก็ไม่ชัดเจน ศบค. สั่ง นายกฯ พูด รัฐมนตรีให้สัมภาษณ์ จังหวัดออกประกาศ แล้วยังมีหนังสือของมหาดไทยอีก ร้านเบียร์เจอแบบนี้ก็ลังเล ไม่รู้ว่า ต้องเชื่อประกาศไหน”

สารคดี

คุณอาจสนใจอ่านเพิ่ม

‘สำลี Book Truck’ : อีกตัวตนของสำนักพิมพ์ ‘P.S.’ ที่ออกเดินทางเพื่อหาตัวตนของคนอื่น ๆ ทั่วประเทศ

น้องเล็กผู้ซับแผลฮีลใจให้พี่ ๆ สิ่งที่ปรากฎตรงหน้าคือรถกระบะสีขาวคันหนึ่งที่แปลงร่างเป็นร้านหนังสือเคลื่อนที่ ราวกับหลุดออกมาจากหน้ากระดาษของ ‘Parnassus on Wheels’ นวนิยายของ ‘Christopher Morley’ ‘สำลี’ เป็นลูกคนเล็กของสำนักพิมพ์ P.S. ที่มีพี่ ๆ ทั้งร้านหนังสือ ‘ประตูสีแดง’ และห้องสมุด ‘ประตูสีน้ำเงิน’ คอยเป็นแบบอย่างมาก่อน และมี ‘ต้น’ จรุงเดช โพธิ์ศรี ชายหนุ่มผู้รักการเดินทางนั่งอยู่หลังพวงมาลัย คอยพารถคันนี้ไปทำความรู้จักกับนักอ่านทั่วประเทศ ย้อนไปก่อนหน้าที่จะมีสำลี ครอบครัวของ P.S....

อ่านบทความนี้ต่อ→

“มันทำให้เรารู้สึกเหมือนตอนเป็นนักเรียน แล้วครูให้ใส่ชุดพละมาวันจันทร์ ทั้งที่เราเรียนพละวันพุธ ตื่นเช้ามา เราก็ยังไม่แน่ใจว่า เราต้องใส่ชุดอะไร ต้องโทรไปถามเพื่อน เพราะไม่กล้าโทรหาครู กลัวครูดุ แต่ก็กลัวใส่ชุดไม่เหมือนเพื่อน กลัวใส่ชุดพละไปแล้วคนอื่นเขาใส่ชุดลูกเสือ สุดท้ายเราก็ต้องรอดูร้านอื่นๆเปิดก่อน เสียเวลาทำมาหากินไปหนึ่งวัน เพราะ รัฐบาลไม่เคยสร้างความมั่นใจให้กับเรา ไม่เคยชัดเจน”

“ช่วงที่ รัฐบาลห้ามกินเบียร์ในร้าน ก็มีเจ้าหน้าที่เข้ามาที่ร้านหลายรอบ เหมือนพยายามจะเอาผิดเราให้ได้ แต่เขาก็ทำอะไรเราไม่ได้ เพราะเราไม่มีอะไรผิด และเราอ่านกฎหมาย กับประกาศอย่างละเอียด เจ้าหน้าที่เริ่มจากเข้ามาตรวจว่า มีการกินเบียร์ในร้านไหม พอจับเราเรื่องกินเบียร์ไม่ได้ ก็ไปไล่ตรวจครัวว่า มีใบอนุญาตกักตุนอาหารไหม เหมือนจงใจแกล้งกัน”

สูญเสียหลักล้าน รัฐบาลไม่มีชดเชย

จากความภูมิใจสู่ความตายทางเศรษฐกิจ: ภาษีที่จ่ายไปกับความไร้เยียวยา

อาจารย์บีเวอร์บอกว่า จากคนที่เคยมีเงินใช้คล่องมือ กลายเป็นคนที่บางครั้งต้องเบียนเบียนอาหารกล่องของลูกน้องเพื่อประทังชีวิต

“เบียร์ในร้านผม ตีราคาประมาณ 3 แสน พอมันเป็นเบียร์สดมันก็เน่าเสียได้ เบียร์สดถังละ 30 ลิตร ของดี แพงมาก ราคาเป็นหมื่น เราไม่กล้าขาย เพราะ มันถูกเก็บไว้นานมากแล้ว ถังเก่าๆ เคยลองเปิดชิมเอง รสชาติมันก็ดร็อปไปมาก คุณภาพไม่ได้ เราก็ไม่กล้าขายให้ลูกค้า กลายเป็นเราต้องแบกรับความเสียหายเอง”

“การสัั่ง เปิดๆ ปิดๆ มันเสียหายมากกว่า การปิดยาวซะอีก เพราะสั่งของมาแล้ว ไม่ขายก็เน่า เบียร์สดถ้าเริ่มเปิดขาย อายุมันก็นับถอยหลังทันที อยู่ได้ก็แค่ไม่กี่สัปดาห์ แต่รัฐบาลให้เปิด ถ้าเราไม่เปิด เราก็ไม่มีเงินเข้าร้าน ทีนี้ พอจะขายของ ถ้าไม่มีเงินสด ก็ต้องไปเครดิตเบียร์กับผู้นำเข้าไว้ แต่พอมีคำสั่งเปิดได้ไม่ถึงอาทิตย์ ก็ถูกสั่งปิดอีก มันเหมือนเราโดนสองเด้ง หนี้ที่มีอยู่ก็ยังไม่หมด หนี้ที่ไปเครดิตเขาไว้ ก็ต้องหามาจ่าย การเปิดครั้งล่าสุด แค่สัปดาห์เดียวแล้วสั่งปิดอีก เลยเหมือนไม่ใช่การช่วยเหลืออะไร กลายเป็นการกลั่นแกล้งซะมากกว่า

“ปิดร้าน 4 รอบ บอกได้เลยว่า ยอดขายเราหายไป 7 หลัก ในสภาวะปกติเราจ่ายภาษีสูงมาก แต่ทำไมพอได้รับผลกระทบ เรากลับไม่ได้รับการเยียวยาอะไร ปิดก่อน พังก่อน เปิดทีหลัง ฟื้นทีหลัง”

“ล่าสุด ต้นเดือนกรกฎานี้ จังหวัดขอนแก่น ประกาศห้ามร้านอาหารขายเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ ขณะที่ร้านสะดวกซื้อยังขายได้”

“

ถ้าเหล้า-เบียร์มันไม่ดี มันผิดศีลธรรม รัฐบาลก็น่าจะห้ามทุกคนขายไปแล้ว แต่ดันมีคำสั่งเลือกปฏิบัติแบบนี้

“ที่ผ่านมา เขาให้ปิด เราก็ปิด นานแค่ไหน เราก็ปิด เขาให้ขายแค่ เทคอะเวย์ หรือเทคโฮม เราก็สู้ เราก็พยายามจะประกอบอาชีพสุจริต แบบสุจริต เพราะขายเบียร์มันอาจจะผิดศีลธรรม แต่ไม่ได้เป็นอาชีพทุจริต แต่พอมาถึงวันที่ ประกาศห้ามร้านอาหารจำหน่ายแอลกอฮอล์ มันเหมือนกับบีบให้เราต้องประกอบอาชีพที่เคยสุจริต แบบทุจริต”

“ถ้าเหล้า-เบียร์มันไม่ดี มันผิดศีลธรรม รัฐบาลก็น่าจะห้ามทุกคนขายไปแล้ว แต่ดันมีคำสั่งเลือกปฏิบัติแบบนี้ พวกผมคนทำร้านเบียร์-เหล้า ควรรู้สึกยังไง”

“เรากำลังจะตาย” รีบฉีดวัคซีนเถอะทั่นนายกฯ

คอขาดบาดตาย: สิทธิในการใช้ชีวิตที่ถูกทรยศโดยวัคซีน

เขาเห็นว่า สถานการณ์การระบาด และเศรษฐกิจของประเทศเข้าใกล้จุดวิกฤต รัฐบาลในฐานะผู้บริหารประเทศควรจะตระหนักและเร่งแก้ไขปัญหานี้ ก่อนที่จะมีคนล้มตายทั้งจากโรค และความอดอยาก

“ผมไม่รู้ว่า รัฐบาล หรือผู้บริหารประเทศเขาเข้าใจไหมว่า เรื่องโรค เรื่องสถานการณ์ตอนนี้ มันเป็นเรื่องเร่งด่วน คอขาดบาดตายของประชาชน จากที่เรามีเงิน มีกิน เรากำลังจะตายอยู่แล้ว มันเป็นเรื่องจริงจังของคนทำมาหากิน เขารู้บ้างไหม ถ้าเขารู้ ทำไมเขาไม่เร่งฉีดวัคซีนให้กับคน ไม่เร่งนำเข้ามา การกินอาหาร หรือการขายอาหาร กินเบียร์ ขายเบียร์ มันก็เป็นสิทธิของประชาชน เราควรจะมีสิทธิได้ใช้ชีวิต”

“รัฐบาลเขาจะรู้ไหมว่า คนทำมาหากินมีภาระ ต้องจ่ายค่าเช่าที่ ต้องผ่อนตึกร้าน เขาไม่ได้มีประกาศออกมาว่า ถ้าเราขายไม่ได้ เราไม่ต้องจ่ายค่าเช่า ค่างวดตึก เรามีเพื่อนร่วมงาน ลูกน้อง เราทิ้งเขาไม่ได้ ด้วยความเป็นคน เราต้องพยุงตัวเอง และแบกค่าใช้จ่ายเอาไว้ เงินสำรองที่เราเคยมี ต้องเอามาใช้กับการพยุงร้าน แต่พอมันปิดหลายๆรอบ เงินมันก็หมดไปเรื่อยๆ”

“เราพยายามทำตามมาตรการของรัฐบาลมาตลอด ถ้ารัฐปิดรอบแรก แล้วฉีดวัคซีนให้กับประชาชนได้หมด ฉีดหมอ ฉีดพยาบาล ฉีดคนขาย ฉีดลูกค้า แค่นี้เราก็น่าจะขายได้ เศรษฐกิจกลับมา ประเทศอื่นเขาไปถึงไหนกันแล้ว เห็นภาพบอลยูโร มีคนเข้าไปดูในสนามกันเป็นพัน เป็นหมื่น เราก็ได้แต่อิจฉา”

“ผมคิดว่า ประเทศเราไม่ได้ไม่มีเงิน ถ้าจะสั่งซื้อ สั่งจองยังไงก็น่าจะทำได้ ถ้าบอกว่า ติดปัญหากฎหมาย ระเบียบอะไรก็น่าจะยกเว้น เพราะประชาชนทั้งประเทศกำลังเดือดร้อน ทำยังไงให้ได้ไฟเซอร์ โมเดอร์นา ก็น่าจะทำ ทำไมรัฐบาลไม่รีบทำ มหาเศรษฐีบ้านเราตั้งเยอะแยะ ถ้าขอให้เขาช่วย ผมเชื่อว่า เขาก็พร้อมที่จะช่วย ตัวประสิทธิภาพสูง 80-90 เปอร์เซ็นต์ ทำไมไม่นำเข้า จะปิดเมืองแล้วฉีดให้ครบ แล้วค่อยเปิดก็ยังทำได้ แต่ทำไม ที่ผ่านมาไม่ทำ”

“ขอร้องเถอะครับ รีบฉีดวัคซีน แล้วคืนอาชีพ คืนชีวิตให้กับพวกเราเถอะ พวกเราไม่ขออะไรมาก แค่ขอให้ได้ทำอาชีพสุจริตของเรา”

---

---

---

---