โฆษณา
“กองทัพประชาชนเนี่ย ถูกเม็มโมรี่มาให้ยุบสภา ฉะนั้นเวลารถถังจะเข้ามา อะไรจะเข้ามารังแกเขาเนี่ย เขาก็ไปสู้ การจะต่อสู้ของเขาเนี่ย เสธ.แดงก็ไม่ต้องฝึกเลย เพราะว่า แม่งไม่มีรูปแบบเลย เกิดมาไม่เคยเห็น ถอดน็อตสายพานรถถัง กระโดดเหยียบรถ เอาเครื่องดับเพลิงฉีดไปในป้อมรถถัง ทหารวิ่งออกมาเป็นหนู แล้วพอถูกยิงล้มลง(กระสุนยาง) แม่งก็ลุกขึ้นมา เอาน้ำแกงสาดทหาร คือ มันไม่มีรูปแบบเลย
“ตอนนี้ม็อบมันจุดติดแล้ว ตกเย็นเดี๋ยวเลิกงาน เขาก็มีคนมาเพิ่ม พวกแรงงาน เดี๋ยวมีรถเข้ามาจากต่างจังหวัดอีก 600 คัน ผมไม่สามารถจะบอกได้ว่า รบกันมันจะเป็นยังไง แตกหักอะไรยังไง มันไม่มีรูปแบบ ฉะนั้น ถ้ามาขู่ชาวบ้านเขาไม่รู้จัก วันนี้ ตัดน้ำ ตัดไฟ ไม่รู้เรื่องหรอก ตัดรถไฟฟ้าเขาก็ไม่รู้เรื่อง อาหารการกินเขาสมบูรณ์”
นั่นคือ ความจากเทปบันทึกเสียงซึ่งผมเพิ่งมีโอกาสได้ฟังหลังจากผ่านเวลามา 10 ปี และเทปนี้คือคำอธิบายม็อบคนเสื้อแดงโดย เสธ. แดง-พลตรีขัตติยะ สวัสดิผล ก่อนที่อีกไม่กี่นาทีต่อมาเขาจะถูกยิงจนเสียชีวิต และจนถึงวันนี้ เรา-สาธารณชนยังไม่มีโอกาสได้รู้ว่า ใครคือผู้ที่ลั่นไกสังหารเขา และใครอยู่เบื้องหลังการสังหาร ในวันที่ 13 พฤษภาคม 2553
จริงอยู่ ในสายตาของคนจำนวนหนึ่ง เสธ.แดง ไม่ใช่ผู้ยิ่งใหญ่ หรือคนสำคัญอะไร แต่ก็สามารถพูดได้ว่า เขาเป็นทหารยศสูงที่มีความกล้าหาญที่สุดคนหนึ่งในช่วงหลายปีของประเทศไทย เพราะเหมือนว่า เขาจะเป็นทหารยศสูงคนเดียวที่กล้าจะประกาศจุดยืนทางการเมืองของตนเอง ซ้ำจุดยืนนั้น ยังเป็นจุดที่อยู่บนพรมแดนความเชื่อคนละผืนกับทหารส่วนใหญ่ และไม่ว่าจุดยืนนั้นจะถูกหริือผิด ตอนนี้ เสธ.แดง ได้กลายเป็นหนึ่งในเหยื่อของความรุนแรงไปแล้ว ขณะที่ ครอบครัวของเสธ. แดง ก็ได้กลายเป็นผู้สูญเสียที่ยังไม่เคยได้รับความยุติธรรมเช่นกัน
เรื่องอื่นจาก กองบรรณาธิการ
ดูทั้งหมด
โฆษณา
อ่านจบแล้ว — ร่วมแบ่งปันประเด็นนี้ให้สังคม
