ความหวังคนจนในม่านหมอกโควิด-19 และความลำบากของแรงงานข้ามชาติในไทย

“ถ้ารัฐช่วยได้ ก็ช่วยเข้ามาดูคนในแคมป์ก่อสร้าง รัฐบอกว่า คนก่อสร้างจะไม่ได้เงินชดเชย แต่คนก่อสร้างนี่จนเยอะนะ ในความเป็นจริงคนก่อสร้างก็ได้รับผลกระทบ ในหมู่บ้านเขาเบรคงาน เพราะว่า มีลูกค้าเข้าอยู่แล้ว เขาก็จะไม่ให้คนข้างนอกเข้าไป ตอนนี้ เราต้องเอาเงินที่เก็บไว้มาใช้ เงินเก็บมันก็ไม่มากหรอก น่าจะหมดเดือนนี้แหละ ช่วงนี้ ข้าวก็เซ็น เราก็บอกเขาว่ายังไม่มี ตอนขายดีเราก็จ่ายตรงเวลา ช่วงนี้เรากระทบเขาก็เข้าใจ” ราตรี ทองใคร่ เจ้าของร้านอาหารตามสั่ง ในแคมป์ก่อสร้างย่านบางกะดี ปทุมธานี กล่าวแก่เรา เธอคือ หนึ่งในผู้ได้รับผลกระทบจากการแพร่ระบาดของโควิด-19 นอกจาก โรคระบาดจะทำให้เธอขายของได้น้อยลงแล้ว ยังทำให้เธอไม่สามารถกลับบ้านที่บึงกาฬด้วย “ลงทะเบียนไปแล้ว(เราไม่ทิ้งกัน) ให้หลานสาวลงให้ เขาบอกเดี๋ยวก็เงินเข้า แต่ยังไม่เห็นมา คนนึงพูดอย่างนึง อีกวันคนนึงพูดอีกอย่าง เราก็ไม่รู้ยังไง บางคนลงฟลุ๊คๆ ก็ได้ ความหวังของคนจนเด้รอเงิน 5 พันบาท เราก็ได้รับผลกระทบ เมื่อก่อนขายของได้วันละ 3,000 บาท หักทุนก็เหลือ 500-600 บาท ตอนนี้ ขายได้ 600-800 บาท หักแล้วเหลือ 100-200 บาท โรคมาที่นี่ก็เงียบ เพราะคนงานนอกแคมป์ ช่างระบบ ช่างไฟ ช่างประปา ไม่มา แต่จะไม่เปิดร้าน น้องชาย หลาน หรือคนงาน พวกๆกันก็ไม่มีกิน ตอนนี้ จะกลับบ้านก็กลับบ่ได้ เขาบ่ให้กลับ” ใกล้ๆ กันนั้น ทวีศักดิ์ ทองใคร่ น้องชายของราตรี ซึ่งนั่งฟังอยู่ ก็บอกว่า แรงงานก่อสร้างเช่นเขา ได้รับผลกระทบไม่น้อยจากการระบาดของโควิด-19 “ตอนนี้อาศัยเกาะกินกับพี่สาวไปอย่างนี้แหละ โครงการบ้านจัดสรรตรงนี้เขาให้หยุด ในส่วนที่เป็นงานต่อเติมเขาก็ให้หยุด เพราะว่าเขาไม่ให้เข้าหมู่บ้าน นี่ก็ไม่ได้ออกไปไหน 20 วันแล้วเดือนนี้ ตอนนี้ก็ไม่มีรายได้เลย ลงทะเบียนรับเงินเยียวยา เขาก็บอกว่า รอตรวจสอบ ทำอะไรก็ไม่ค่อยเป็นกับเขา ลงทะเบียนอะไร ถ้าให้ไปเขียน มันอาจจะได้อยู่ แต่นี่ลงในเน็ต ไม่ถนัด มันยาก เราก็ไม่ได้เรียนมาด้วย ก็ให้น้องทำให้” “ค่าแรงวันละ 380 บาท เดือนนี้ทั้งเดือนหายไปเลย ออกไปทำข้างนอกก็ไปไม่ได้ เขาไม่ให้ไป ร้านปูน ร้านไม้ เขาก็หยุดส่ง เราก็ได้หยุดงานไปด้วย จะไปรับจ็อบต่อเติมบ้านไว้ข้างนอก พอมีโรค เจ้าของบ้านเขาก็กลัวให้เราหยุดงานต่อเติมไว้ ให้มันซาๆก่อนค่อยมา ไอ้เงินส่วนที่เราทำก็ยังไม่ได้ เพราะงานมันยังไม่เสร็จสมบูรณ์ ยังส่งงานไม่ได้ ก็เลยต้องรอไปก่อน ก็หวังกับเงิน 5 พัน ในครอบครัวลงกันทุกคน ถ้าได้บางคนก็น่าจะพออยู่ได้” ในการจ่ายเงินเยียวยาผู้ได้รับผลกระทบจากโควิด-19 รัฐบาลไทยประเมินว่า ทั้งประเทศมีแรงงาน 38 ล้านคน แบ่งเป็นเกษตรกร 17 ล้านคน มนุษย์เงินเดือน 11 ล้านคน อาชีพอิสระทั้งแบบในระบบประกันสังคมและนอกระบบ รวม 8 ล้านคน และราชการและอื่นๆ 2 ล้านคน แรงงานก่อสร้างถูกโยนเข้าไปอยู่ในกลุ่มอาชีพอิสระ ซึ่งเป็นกลุ่มที่รัฐบาลบอกว่า คือ กลุ่มเป้าหมายการจ่ายเงินเยียวยา 5,000 บาทต่อเดือน จากเว็บไซต์ “เราไม่ทิ้งกัน” แต่ในท้ายที่สุด รัฐบาลกลับชี้แจงว่า แรงงานก่อสร้างไม่เข้าข่ายผู้ได้รับผลกระทบ เนื่องจากรัฐบาลไม่ได้สั่งให้หยุดการก่อสร้าง กลายเป็นว่า แรงงานกลุ่มที่น่าจะมีรายได้น้อยที่สุดในบรรดาอาชีพอิสระ กลับไม่ได้รับอะไรจากรัฐ ในสถานการณ์ที่พวกเขาก็ได้รับผลกระทบจนแทบจะทนแรงกระทำไม่ไหว เป็นเวลากว่า 3 เดือนแล้วที่ ไวรัสโคโรนา สายพันธุ์ใหม่ 2019 (COVID-19) ระบาดเข้ามาในประเทศไทย อุตสาหกรรมท่องเที่ยว คือ โดมิโนแรกที่ถูกผลักให้ล้ม ตามมาด้วยอุตสาหกรรมอื่นๆอีกไม่น้อยที่ต้องเผชิญกับปัญหาขาดรายได้ เมื่อปริมาณผู้ได้รับผลกระทบเพิ่มขึ้น รัฐบาลไทยได้ตั้ง ศูนย์บริหารสถานการณ์การแพร่ระบาดของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 (ศบค.) ขึ้น โดย พลเอกประยุทธ์ จันทร์โอชา นายกรัฐมนตรี เป็นผู้อำนวยการ ทั้งยังได้ประกาศสถานการณ์ฉุกเฉินเมื่อวันที่ 26 มีนาคม 2563