โฆษณา
(ภาพจากงานประกาศรางวัลคนละปี 2557 คนละปีกับที่มีการฟ้องร้อง)
เพราะ ม. 112 คือ กฎหมายที่ใครเป็นโจทก์ฟ้องก็ได้ ทำให้แม้แต่ฝ่ายเทอดทูนสถาบันฯ ก็ถูกดำเนินคดีได้ เช่นกัน
ขอย้อนความกันสักนิดนะคะ เมื่อเดือนพฤษภาคม 2553 ขณะที่คนเสื้อแดงกำลังชุมนุมกันที่แยกราชประสงค์ ให้หลังจากที่ เสธแดง-พลตรีขัตติยะ สวัสดิผล ถูกลอบยิงเสียชีวิต และรัฐบาลอภิสิทธิ์ประกาศใช้กระสุนจริงจัดการกับคนในพื้นที่ชุมนุม
บนเวทีการประกาศผลรางวัลนาฏราช อ๊อฟ-พงษ์พัฒน์ วชิรบรรจง ซึ่งได้รับรางวัลนักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม ได้ขอกล่าวข้อความ ที่ภายหลังกลายเป็นภาพจำของเขาที่มีต่อใครหลายๆคน
“ถ้าเกลียดพ่อ ไม่รักพ่อแล้ว จงออกไปจากที่นี่ซะ นี่คือบ้านของพ่อ เพราะที่นี่คือแผ่นดินของพ่อ ผมรักในหลวงครับ และเชื่อว่าทุกคนที่อยู่ในที่นี้รักในหลวงเหมือนกัน พวกเราสีเดียวกันครับ ศีรษะนี้มอบให้พระเจ้าแผ่นดิน”
ความจริงข้อความที่ พงษ์พัฒน์ได้กล่าวนั้น ยาวกว่าที่เราได้คัดลอกมา แต่ด้วยเห็นว่า มันไม่มีประโยชน์มากมายนักในบริบทปัจจุบัน ฉันจึงตัดแค่ช่วงท้ายซึ่งทุกคนน่าจะคุ้นเคยดีมาให้อ่านพอคล่องคอ
แน่นอนค่ะ สำหรับฝ่ายอนุรักษ์นิยม คำพูดของอ๊อฟในค่ำคืนนั้นช่างโดนใจ จนพร้อมถึงกับต้องยกนิ้วโป้งให้ทั้ง 4 นิ้ว แต่ให้หลังได้เดือนกว่าๆ เท่านั้น อ๊อฟดันถูกฟ้องด้วยข้อหา ม. 112
อ่านไม่ผิดค่ะ เขาถูกฟ้อง ม. 112 โดย ภูมิพัฒน์ วงศ์ยาชวลิต นักร้องเพลงลูกทุ่งที่ออกผลงานในนาม “แน๊ต พีรกร” ได้เดินทางไปหาเจ้าหน้าที่ตำรวจ สน.คันนายาว พร้อมเอกสารการถอดเทปคำพูดของพงษ์พัฒน์บนเวทีนาฏราช และเขาได้แจ้งความต่อเจ้าหน้าที่ให้ดำเนินคดีกับนักแสดงรุ่นใหญ่ด้วยข้อหาที่ฝ่ายประชาธิปไตยได้แต่อุทานว่า อีหยังวะ
อ่านจบแล้ว — แชร์บทความนี้
โฆษณา
