
เสียงกระซิบจากความตายและการแสวงหา
โฆษณา
"ผมรับรู้ข่าวของคุณขณะเดินอยู่ลำพังในสักการสถาน -สองคอนแห่งนี้ มีเสียงกระซิบข้างหูว่าคุณป่วย เป็นเสียงกระซิบที่แผ่วเบาผ่านมาตามสายลม "
.
ถ้อยประโยคจากจดหมายของชัชวาลย์ โคตรสงคราม นักวิชาการด้านวรรณกรรมล้านช้าง เขียนถึงตัวละครเอกในเรื่องสั้น 'มรณสักขี' ของอนุสรณ์ ติปยานนท์
เรื่องสั้นที่อนุสรณ์เล่าผ่าน 'ผม'บุรุษคนหนึ่งที่อาจจะคาดเดาได้ว่าเป็นอาจารย์มหาวิทยาลัย แต่สถานะอะไรไม่สำคัญเท่าการดำรงอยู่ของ 'ผม' คนที่ออกเดินทางไปหาความหมายอะไรบางอย่างให้กับชีวิต
.
"หลังการตายของแม่ ผมก็กลับเข้าโรงพยาบาลอีกครั้ง ผมเลือกโรงพยาบาลเดียวกับแม่ เตียงเดียวกับแม่ ผมไม่ได้ป่วยไข้ ไม่มีโรคภัยเบียดเบียน ไม่มีแม้รอยขูดรีดบนร่างกายด้วยซ้ำ ไม่มีอะไรลึกลับซับซ้อน ผมเพียงอยากสัมผัสความตายของแม่อีกครั้ง แต่คราวนี้ด้วยสายตาของผู้เจ็บป่วย มิใช่สายตาของผู้เฝ้ามอง "
เรื่องอื่นจาก กองบรรณาธิการ
ดูทั้งหมดโฆษณา
อ่านจบแล้ว — ร่วมแบ่งปันประเด็นนี้ให้สังคม







