
ความเห็น
Hello, Love, Goodbye ในวันที่ความรักอาจไม่ยิ่งใหญ่กว่าเงินในกระเป๋า ?

กองบรรณาธิการกองบรรณาธิการ
1 นาทีอ่าน
ไม่ว่าจะเป็นแรงงานข้ามชาติแบบฉบับของลูกอีสาน เฉกเช่นสิงคโปร์ในลังกระดาษและที่อื่นๆ เรื่องราวชีวิตผูกเศรษฐกิจของประชาชาติในย่านอุษาคเนย์...
โฆษณา
ไม่ว่าจะเป็นแรงงานข้ามชาติแบบฉบับของลูกอีสาน เฉกเช่นสิงคโปร์ในลังกระดาษและที่อื่นๆ เรื่องราวชีวิตผูกเศรษฐกิจของประชาชาติในย่านอุษาคเนย์ ส่วนหนึ่งมักผลักตัวเองออกไปสู่การเป็นแรงงานในประเทศที่พัฒนากว่าอย่าง ฮ่องกง เกาหลี ญี่ปุ่น ใต้หวัน แม้กระทั่งตะวันออกกลาง
.
ทุกที่ต่างมีเรื่องเล่าเฉพาะแบบตามบริบทสังคมนั้นๆ แต่ที่ไม่ต่างกันเลยคือพวกเขาและเธอต่างดั้นด้นดิ้นรนแสวงหาชีวิตที่ดีกว่ามั่นคงกว่า อย่างน้อยก็ตามรูปรอยที่สังคมศิวิไลซ์ให้คุณค่ากับสิ่งๆนั้นในขณะนี้
.
เช่นเดียวกับเรื่องรักใคร่ของหนุ่มสาวชาวฟิลิปปินส์ในเกาะฮ่องกง ว่ากันว่าปัจจุบันมีชาวฟิลิปปินส์มากกว่า 130,000 คนทำงานอยู่ที่นั่น อาจเพราะค่าจ้างที่ไม่แพงและพวกเขาพูดภาษาอังกฤษสื่อสารได้ดีความต้องการแรงงานพวกเขาจึงมีเยอะ ส่วนมากมาเป็นอาชีพแม่บ้าน (Domestic Helpers)
.
ตลอดสัปดาห์พวกเขามีวันหยุดวันเดียวคือวันอาทิตย์ ซึ่งจะเป็นวันที่แรงงานฟิลิปปินส์และแรงงานข้ามชาติอื่นๆมาพบปะสังสรรค์ รวมถึงจับจ่ายใช้สอยในใจกลางฮ่องกงย่านเซนทรัล ซึ่งเป็นจุดที่ชาวฮ่องกงมักไปรวมตัวกันชุมนุมต่อต้านรัฐบาลฮ่องกงและจีนกรณีแทรกแซงสิทธิเสรีภาพประชาชน ตั้งแต่เดือนมิถุนายน 2019 (โชคดีที่หนังเรื่องนี้ถ่ายทำเสร็จก่อนมีชุมนุม)
.
และเมื่อซูมเข้าไปในฉากและชีวิตที่ไหลเวียนใน Hello, Love, Goodbye ก็จะเห็นความเป็นไปของชีวิตเล็กๆคู่หนึ่งของแรงงานข้ามชาติที่ข้ามน้ำข้ามทะเลมามุ่งหาชีวิตที่ดีกว่าประเทศพวกเขา
.
เนื้อหนังค่อยๆบอกเล่าถึง 'จอย ' หญิงสาวคนหนึ่งที่จบการศึกษาด้านพยาบาลแต่มาทำงานเป็นแม่บ้านที่ฮ่องกง ด้วยความขยันสุดแรงกาย เธอหวังไว้สักวันว่า จากที่นี่ ที่ที่เธอแวะพักสร้างชีวิต เธอจะมีทุนไปใช้ชีวิตต่อที่ประเทศแคนาดาพร้อมกับครอบครัวและมีชีวิตอยู่ที่นั่นก่อนจะค่อยๆขยับเข้าไปสหรัฐอเมริกาดินแดนแห่งความฝันและโอกาสของใครหลายๆคน
อ่านจบแล้ว — แชร์บทความนี้
โฆษณา


