Hello, Love, Goodbye ในวันที่ความรักอาจไม่ยิ่งใหญ่กว่าเงินในกระเป๋า ?

.

ขณะที่ 'อีธาน' ชายหนุ่มที่มีภูมิหลังอันเศร้าสร้อย เพราะจากฟิลิปปินส์ ก็มาใช้ชีวิตกับครอบครัวที่ฮ่องกง จนกระทั่งเหลือเพียงไม่กี่ปีเขาจะได้วีซ่าถาวร แต่กลับไปพบรักกับผู้หญิงคนหนึ่งที่ทำให้ชีวิตเขาเปลี่ยนไปตลอดกาล ซึ่งนอกจากโศกนาฏกรรมรักที่ประสบแล้ว เขายังไม่สามารถเข้าไปอเมริกาได้ อีกทั้งต้องกลับมาตั้งต้นใหม่กับการขอวีซ่าถาวรอีกครั้ง

.

แต่นั่นเป็นช่วงเวลาก่อนที่เขาจะได้มาพบและตกหลุมรัก'จอย' ในร้านเหล้าที่เขาเป็นบาร์เทนเดอร์ และเธอใช้เวลาตอนกลางคืนมาเป็นพนักงานที่ร้าน เพราะกำลังประสบปัญหาที่นายจ้างถังแตก มีเงินจ่ายให้เธอเพียงครึ่งเดียว ตกเย็นจึงต้องหางานอย่างอื่นทำ จึงทำให้ทั้งสองมาพบกัน

.

ซึ่งหนังเองก็พยายามเล่าชีวิตที่มีอุปสรรคของแรงงาน ไม่ว่าจะเป็นหากขอใบอนุญาตมาทำงานเป็นเมด(แม่บ้าน) ก็จะไม่สามารถไปทำอะไรอย่างอื่นได้ (เช่นตอนที่จอยไปเป็นพนักงานร้านเหล้า ที่สุดท้ายต้องวิ่งหนีตำรวจฮ่องกง และต้องลาออกจากงานนั้นเพราะร้านเองก็กลัวโดนสุ่มตรวจ) การต่อรองกับนายจ้างชาวฮ่องกงที่ลูกจ้างมักจะเป็นฝ่ายเสียเปรียบอยู่เสมอๆ แต่นั่นเพราะความหวังของชีวิตและการต่อสู้เพื่อความเป็นอยู่ที่ดีขึ้นของครอบครัว จึงทำให้เธอต้องอดทน

.

แต่นอกจากสังคมแห่งการงานแล้ว หนังฟิลิปินส์เรื่องนี้ยังได้เห็นการรวมกลุ่มย่อมๆของเหล่าแรงงานปินอย ในเกาะฮ่องกงอีกด้วย โดยเฉพาะกลุ่มแม่บ้านที่รวมตัวกันในวันอาทิตย์ นอกจากนี้พวกเขายังมีคลื่นวิทยุเป็นของตัวเอง และชุมชนแรงงานยังร่วมมือกันถึงขนาดจัดประกวดนางงามได้อีกด้วย

.

แม้บทหนังจะฉาบเรื่องด้วย การตกหลุมรักของคนที่มาจากบ้านเกิดเมืองนอนเดียวกัน ที่ต้องมาทำงานต่างแดนเหมือนกัน ในเรื่องนี้มันทำให้เกิดความรู้สึกที่ค่อนข้างพิเศษกว่าปกติ เพราะตัวละครต่างร่วมชะตากรรมเดียวกัน เผชิญสถานการณ์คล้ายๆ กัน ผ่านทุกข์สุขมาด้วยกัน จึงทำให้ตัวละครมีความเข้าใจกันดีโดยอัตโนมัติถึงความยากลำบากนั้นๆ

.

ช่วงแรกจะขัดๆเขินๆบ้าง ซึ่งหนังก็เล่นกับอาการที่'อีธาน' พยายามตามจีบ 'จอย' เช่นประโยคที่ทักไปในมือถือว่า วันนี้อยากได้เพื่อนหรือไม่ ? ซึ่งนางเอกเราตอบไปตามความจริงว่า ไม่อยากได้เพื่อน อยากได้งานและเงิน มากกว่า ซึ่งในภาระรับผิดชอบของเธอที่มากมายมหาศาล คำตอบนี้กินความหมายไปไกลและบอกเรื่องราวของชีวิตจิตใจและความต้องการในชีวิตเธอได้อย่างที่สุด

.

แล้วความสัมพันธ์ของ'จอย'และ'อีธาน'ก็ดำเนินไปตามวันและเวลาที่คนทำงานผลัดถิ่นของประเทศเขา อย่างที่ควรจะเป็น แต่มีปมขัดแย้งหลักๆซึ่ง เป็นจุดที่ชูเรื่องนี้ให้โดดเด่นคือความทะเยอทะยานให้ถึงฝัน

.

ท้ายที่สุดแม้จะรักกันแค่ไหนมันก็มีบางอย่างที่เป็นจุดผันแปรในชีวิต เพราะเธออยากจะไปสู่หนอื่นที่ดีกว่า ส่วนฝ่ายชายอยากจะรั้ง 'จอย ' เอาไว้แม้จะรู้สึกผิดแค่ไหนก็เหมือนจะไม่แคร์ บางบทบางช่วงรู้สึกว่าหนังเรื่องนี้ควรจะใช้ชื่อภาษาอังกฤษว่า Where we belong เสียมากกว่า

.

อย่างไม่โรแมนติก ถึงที่สุดแล้วเรื่องรักจะลึกซึ้งหรือทรงเสน่หาเพียงใด แต่กับบางคนมันอาจไม่ได้มีค่ามากกว่าเงินและความฝันในกระเป๋าชีวิตหรอก เช่นเดียวกับชีวิตที่โลดแล่นของแรงงานข้ามชาติบนแผ่นฟิล์มรวมไปถึงชีวิตจริงในทุกๆที่ของโลกใบนี้

.

แม้แต่ในฮ่องกงที่ขณะนี้เป็นพื้นที่ขัดแย้งทางการเมืองสูง แต่มุมของแรงงานฟิลิปปินส์บางคนกลับให้ข้อมูลว่า สถานการณ์ในฟิลิปปินส์ยังอันตรายกว่าฮ่องกงเสียอีก เพราะบางพื้นที่ถึงขนาดมีประกาศสถานการณ์ฉุกเฉิน มี 'ทีมสังหาร' เพ่นพ่านทั่วประเทศคอยโจมตีใส่ชุมชนคนจนและนักปกป้องสิทธิต่างๆ หรือนี่เป็นอีกจุดร่วมของการมองหาชีวิตที่ดีกว่าของคนภูมิภาคนี้

**Update: หลังมีชุมนุมเกือบ 6 เดือน ล่าสุดเมื่อวานนี้มีรายงานว่า ตำรวจฮ่องกงได้ยิงแก๊สน้ำตาและกระสุนยางเข้าใส่ผู้ชุมนุมที่พยายามจะออกมาจากมหาวิทยาลัยฮ่องกง โพลีเทคนิค ในย่านเกาลูน และเหตุการณ์ยังไม่มีทีท่าว่าจะสงบ

**Hello, Love, Goodbye ขณะนี้เข้าฉายที่ เมเจอร์ ซีนีเพล็กซ์ รัชโยธิน, พารากอน ซีนีเพล็กซ์, เมกา ซีนีเพล็กซ์, เอสพลานาด ซีนีเพล็กซ์ รัชดาภิเษก และที่Lido Connect

ขอบคุณข้อมูลประกอบ : https://voicetv.co.th/read/WwtkZewTj

#TheIsaander #Hellolovegoodbye #Lido #Lidoconect #ฟิลิปปินส์ #ฮ่องกง — at Lido Connect.

คัม ฟรอม ปาว ริเวอร์(3): ผีปอบ ชาวพังค์ และพระสงฆ์