ความเห็น
อาหารเลี้ยงงานบุญ แหล่งเผยแพร่วัฒนธรรมการกิน 'หวานนำ' ของคนอีสาน
1 นาทีอ่าน

โฆษณา
ปกติแล้วคนอีสานจะไม่นิยมกินหวานก่อนแต่มา ('หวาน'ในที่นี้หมายถึงอาหารคาวที่มีรสชาติหวาน ไม่ใช่ของหวาน)จนถึงปัจจุบันได้ขึ้นชื่อว่าเป็นภาคที่มีความเสี่ยงที่จะเป็นโรคเบาหวานมากกว่าทุกภาคในประเทศไทย
แล้วทำไมคนอีสานกินหวาน ความหวานเข้ามาในอีสานตอนไหน?
ย้อนกลับไปถึงหนังเรื่อง’ลูกอีสาน’ สร้างเมื่อปี 2525 จากหนังสือระดับตำนานของ คำพูน บุญทวี บนเสื่อปูกินข้าวที่แม่ของคูณทำ อาหารแต่ละมื้อแทบจะไม่มีหวานนำเลย
แล้วความหวานของอาหารอีสานอยู่ตรงไหน ปกติแล้วชาวบ้านอีสานทั่วไปในอดีต จะไม่มีเงินมีอัดไปแลกน้ำตาล น้ำตาลเป็นสิ่งแลกเปลี่ยนราคาสูง ก่อนที่ปัจจุบันจะเป็นสิ่งสามัญประจำบ้าน
สิ่งที่จะนำความหวานได้โดยธรรมชาติคือข้าวเหนียว มีอีกอย่างคือเครือตดหมูตดหมา(เถา)ที่ใส่ในขั้นตอนการตำข้าวเกรียบ(ข้าวโป่ง)แล้วจะทำให้มีความหวานมากขึ้น และอ้อยที่นำมาปลูกไว้หลังบ้านหลังครัวเพื่อนำมาคั้นเป็นน้ำหวาน
ในยุคสมัยหนึ่งต้นตาลก็เป็นแหล่งให้ความหวานจากน้ำตาล จะปลูกไว้แพร่หลายกันโดยเฉพาะในวัดวาอาราม ที่ยังคงหลงเหลือจนถึงทุกวันนี้พระเจ้าที่เป็นดั่งผู้นำชุมชนในสมัยก่อนจะนำต้นตาลไปปลูกไว้ ให้ได้ใช้ประโยชน์จากน้ำตาลต้นตาล ผู้เขียนยังจำความได้ว่า ตอนเด็ก แถวบ้านยังมีคนขึ้นน้ำตาลมะพร้าวแล้วก็ทำน้ำตาลก้อนขาย ชาวบ้านก็นำไปปลูกไว้หัวไร่ปลายนา จนปัจจุบันโค่นทิ้งกันหมดแล้ว หลังการเข้ามาของน้ำตาลทราย
เรื่องอื่นจาก กองบรรณาธิการ
ดูทั้งหมดโฆษณา
อ่านจบแล้ว — ร่วมแบ่งปันประเด็นนี้ให้สังคม







