อาคม คำภูษา : เพียงแบกเป้ผ่านมา

.

เห็นเมล็ดข้าวเปลือกเมล็ดหนึ่ง

คล้ายคลอคลึงหนังสือราวแหนหวง

หนังสือในเป้หนักราวจะล้วง

เข้าทะลุทะลวงถึงทรวงลึก

.

มาแตกเป็นต้นกล้าแต่ตอนไหน

แตกรากเพรียวเรียวใบในรู้สึก

แสงตะวันสาดส่องในสำนึก

คืนเดือนดับจวบดึกยังพร่างพราย

.

ให้ทุกคืนเดือนดับส่องแสงวาบ

มองเห็นนวลแสงฉาบเป็นภาพฉาย

จากโคมไฟดวงน้อยค่อยคลี่คลาย

ข้าวตั้งท้องเรียงรายอยู่หลายกอ

.

พื้นฉากหลังยังมีคนแบกเป้

เดินระเห็จเตร็ดเตร่เร่มาขอ

พักสักคืนแบ่งปันความฝันลออ

ตุนเสบียงเพียงพอต่อก้าวเดิน

บทกวีจาก: อาคม คำภูษา

#Theisaander #Poetry #บทกวี #กวีนิพนธ์ #อาคมคำภูษา #บึงกาฬ #อาคม #เป็นครูสอนคณิตศาสตร์

#ที่สนใจเรื่องกาพย์กลอน #โครงการบ่มเพาะนักเขียนหน้าใหม่ #เพียงแบกเป้ผ่านมา — at หินสามวาฬ ภูสิงห์ บึงกาฬ.