บทกวี : ฟ้าสว่าง

ฟ้าสว่าง

ฉวยโมงยามชีวิตมาชิดแนบ

ที่พักพิงอิงแอบยามฝนหนัก

ช่วงเวลาถูกหน่วงไม่นานนัก

นกส่งเสียงมาทักอยู่นั่นแล้ว

มันหากินบินก่อนแต่ตอนเช้า

จิ๊บจิ๊บเร่งปลุกเร้ามิผ่อนแผ่ว

อีกเรไรระงมระหว่างแนว

ได้ยินแว่วเสียงใครคล้ายคุ้นเคย

มาปลุกเช้าแสนเชื่องเป็นเรื่องเล่า

ค่อยคืบเข้าเขย่าตัวเปลือกตาเผย

ให้คลับคล้ายสายลมมารำเพย

ว่าอกเอยเร่งเย้าเร้ารำพึง

จะบินไปที่ใดก็ไม่รู้

ทิศทางสู่กี่เส้นสำเร็จถึง

ค่อยเห็นภาพวาบไหวในตราตรึง

เป็นภาพซึ่งเลือนเส้นพอเห็นทาง

ฉวยโมงยามชีวิตมาชิดใกล้

อุ่นละไมใยรักถักเปล่าว่าง