• The Isaander

บทกวี : ผู้โดยสาร

Updated: Jun 25, 2019



นานเวลานั่งอยู่ผู้โดยสาร

รถรางผ่านชานชาลาที่หงอยเหงา

เคยผู้คนนับร้อยเริ่มน้อยเงา

ชราพลบซบเซาอัสดง


ใครที่คอยโบกไม้ป่ายธงปลิว

สัญญาณฉิวสลับเฉื่อยบัญชาส่ง

แต่ละรางละรางอย่างบรรจง

เมื่อเห็นธงนิ่งชูอยู่ตรงนั้น


แรกขบวนชวนกันกระโดดฉับ

ขึ้นไปจับกระชับราวก้าวมุ่งมั่น

ด้วยสองขาสองมือคือประจัญ

หนึ่งสมองปองปั้นอนาคต


เอาแผ่นฟ้าแผ่แทนต่างแผนที่

ลิขิตแผนชีวีชี้กำหนด

ร่วมรู้เห็นเส้นทางของรางรถ

เป็นทางยศไปปลดแอกแปลกชะตา


เส้นทางทอดตลอดยาวคราวยากเย็น

ใครมองเห็นเส้นแห่งแสวงหา

ใครมองเป็นเส้นผ่านกาลเวลา

ให้แคลนคลอนอ่อนล้าแต่แรกไป


จะทบทวนชวนกันยังทันลง

ชุมทางธงโบกจอดอยู่ใกล้ใกล้

หวูดร้องครางแต่รางรถยังทอดไกล

ทนไม่ไหวใจท้อจึงขอลง


คิดถึงบ้านงานเก่ายังเนาอยู่

กับไปสู้หน้ากรำทำงานส่ง

งวดชนงวดยังดีกว่าชี้ธง

ไม่รู้พงดงผ่านสะท้านทาง


จอดนิ่งนานชานชาลายิ่งเงียบเหงา

ยังเพื่อนเก่าไถ่ถามความเหินห่าง

ยังจุดหมายปลายฝันนั้นรกร้าง

จะไปสร้างสรวงสวรรค์วิมานใด


หวูดรถรางครางคลั่งเสียงดังก้อง

ไม่สอดคล้องกับจังหวะที่เคลื่อนไหว

คืนเหน็บหนาวใครหยิบฟืนใครยื่นไฟ

ใครสุมแรงโถมใส่หัวขบวน


เมื่อชีวิตอาจสั้นกว่าเส้นทาง

ขึ้นรถรางแล่นไปไม่อาจหวน

ผู้โดยสารบางคนวนทบทวน

ปล่อยเรรวนบนรางให้ค้างใจ


บทกวี จากอาคม คำภูษา นักเขียนจากโครงการบ่มเพาะนักเขียนหน้าใหม่ สำนักงานศิลปวัฒธรรมร่วมสมัย ปี 2562 #TheIsaander #Isaan #Isaannews #อีสานเด้อ #อีสาน#ข่าวอีสาน #ดิอีสานเด้อ #บทกวี #กวีอีสาน #อาคม #คำภูษ #ศิลปวัฒนธรรมร่วมสมัย

1 view

© 2023 by Glorify. Proudly created with Wix.com