เมฆ ครึ่งฟ้า

เมื่อขอนไม้กลายเป็นเรือ

เมื่อขอนไม้กลายเป็นเรือ _____________ ขณะขอนไม้กลายเป็นเรือ เลือดหรือเหงื่อหลั่งไหลมิไต่ถาม ในความเงียบระงมเสียงโครมคราม นิ่ง.. มองน้ำ ๆ ๆ นานกว่าเคย ขณะคลื่นเคลื่อนไหวเหมือนไกวเปล กลิ่นเค็มๆของทะเลพลันเอื้อนเอ่ย เหนื่อยและเหน็ด อีกนานนักผ่านเลย หนัก ๆ ๆ ก่อนจักเผยชะตากรรม ขณะลมบกหนุนหมุนติ้ว ๆ ต้นมะพร้าวพรางทิวบังเถื่อนถ้ำ คนติดเกาะ – ตังเก เห่ลำนำ โค่นมาทำเรือเท่าไหร่ก็ไม่พอ ขณะแดดแผดร้อนค้อนและสิ่ว บากร่องริ้วๆ รื้อลงมือต่อ คิดถึงเจ้าสาวเมืองเลยที่เคยรอ มึงคงท้อ ๆ ๆ แล้วหนออีนาง...