มหาสมุทร บุปผา
ไม่มีพระเจ้าบนแผ่นดิน ถ้าเชื่อว่าคนเท่ากับคน
Revenue Share
ส่วนแบ่งรายได้จากโฆษณา
5,190
ยอดวิวรวม
฿156
รายได้รวม
฿94
ส่วนแบ่งของคุณ
* ประมาณการจาก RPM ฿30/1,000 วิว · 6 บทความ
บทความโดย มหาสมุทร บุปผา
ความจงรักภักดีที่เจ็บปวดของ จำเลยคดีสวรรคต ร.8
“ที่เศร้าที่สุด คือ พ่อเป็นคนที่รักในหลวงมากที่สุด จงรักภักดีมากที่สุด และมาถูกกล่าวหาในกรณีที่ตรงกันข้าม คนอย่างพ่อน่ะหรือจะทำได้ ท่านเสด็จฯ มาครั้งแรกก็รักพ่อ ให้พ่อเป็นม้า ให้ท่านขี่เล่น ตอนเสด็จฯ มาครั้งที่ 2 ท่านจะเสด็จฯไปไหน ก็จะให้พ่อตามเสด็จฯไปด้วย ท่านจะรับสั่งถามว่า “อ้าว! ชิตไม่ไปด้วยกันหรือ” ถึงแม้ไม่ใช่เวรพ่อ พ่อก็ต้องตามเสด็จฯ ด้วย อีก 2-3 ครั้ง พ่อไม่ได้แต่งตัว ท่านก็จะรับสั่งถามว่า “อ้าว! ไม่ไปด้วยกันหรือ” พ่อก็เลยต้องถือเป็นหน้าที่ ที่จะต้องตามเสด็จฯ ด้วยทุกครั้ง” ผ่องพรรณ...
จิตร ภูมิศักดิ์ : ลาวก็เรียกตัวเองว่า ไท ในเมื่อก่อน
“ตามประวัติศาสตร์ของลาวนั้น ลาวเข้าสู่ดินแดนล้านช้างในฐานะผู้พิชิต คือ พิชิตพวกข้า(ข่า-ชนชาติดั้งเดิมของลุ่มแม่น้ำโขง : ผู้เขียน) ฐานะทางสังคมของลาวมีสภาพเป็นนาย นี่เป็นจุดเริ่มต้นแห่งปรัชญาของชนชาติลาวในยุคแรกของอาณาจักรล้านช้าง ลาวก็ยังเรียกตัวเองว่า ไท” จิตร ภูมิศักดิ์ อธิบายไว้ในตอนหนึ่งของหนังสือ “ความเป็นมาขอคำสยาม ไทย ลาว และขอม และลักษณะทางสังคมของชื่อชนชาติ” งานที่เขาใช้เวลาช่วงที่ติดคุกลาดยาว ปี 2501-2507 เขียน จิตร ภูมิศักดิ์ เป็นนักประวัติศาสตร์ ไม่ใช่แค่ชายฮิปสเตอร์ใส่แว่น...
อ่านเบิ่ง : ในแดนวิปลาส - ความเจ็บปวด บาดแผล และ ม.112
“ทุกคนที่เคยต่อต้านกระเจิงหนีไปคนละทิศ เมื่อเมฆสีดำเคลื่อนตัวมาคลุมทั้งเมืองอย่างกระทันหัน มันดำกว่าที่เคยเจอ ใหญ่กว่าที่เคยคาด และคลุมทุกตารางนิ้วชนิดที่จินตนาการไม่ถึง ไม่คิดว่าพวกเขาจะกล้าถึงเพียงนี้” ความจริงในประเทศวิปริตแห่งนี้ ถูกขีดเขียนในรูปทรงของนิยาย “ในแดนวิปลาส” ความอุบาทว์-อัปลักษณ์ถูกถ่ายทอดอย่างสละสลวย-งดงาม มันคือหนังสือที่ควรได้รับการยกย่องสรรเสริญ แต่ไม่มีทางได้รางวัลแห่งอาเซียนรางวัลนั้น เพราะผู้มอบรางวัลคงไม่อยากให้หนังสือที่เป็นปฏิปักษ์ต่อตัวเองได้เฉิดฉายมีสปอตไลท์ส่อง...
GRAY ZONE : บันทึกกาลเวลา หยาดน้ำตา และหยดเลือด
แสงแดด, สายลม, หรือเสียงคลื่นที่ไม้แก่น ปัตตานี ไม่ได้ต่างนักหรอกกับแสงแดด, สายลม หรือเสียงคลื่นที่หัวหิน ขณะที่ใครบางคนกำลังขับรถไปหาที่นั่งเอนหลังจิบแดดบ่าย แกล้มไวน์องุ่นบนชายหาด ใครบางคนอาจกำลังถูกกระชากถูอยู่ในที่ลับตา หยดบนพื้นนั่นไม่ใช่ไวน์แดง แต่เป็นเลือด หยดบนพื้นนั่นไม่ใช่วอดก้า แต่เป็นน้ำตา ในค่ำคืนที่กรุงเทพฯ หลังจากการทำงานอย่างเหน็ดเหนื่อย หลายชีวิตได้นอนเอนกายบนเตียงอุ่นนุ่ม ในอ้อมแขนของคนรัก แต่ที่นั่น ค่ำคืนของอีกหลายชีวิตต่างไป บ้างต้องหลับสลับตื่น บ้างต้องผวาสะดุ้ง...
อำนาจเจริญ
ใช้อำนาจ จนอำนาจมันเหนื่อยหอบ ถามมากไป คุณก็แกล้งเป็นเหนื่อยตอบ ภาษีพวกเรา คงเยอะ แยะ จนเหนื่อยกอบ ซื้ออะไรไปบ้าง มันช่างยากจะตรวจสอบ หลายแสนล้าน ใช้กันคล่องจนสงสัย ตำแหน่งคงดี๊ดี พวกของคุณจึงหลงไหล ลูกน้องห้อมล้อม กอดขาและเลียไข่ ศพคงมากมาย ที่ข้ามไป เพื่อได้ตำแหน่งใหญ่ ศพประชาชนนะ ไม่ใช่ศพศัตรู พอถูกทวงถาม ก็หดหัว กลับลงรู พอถูกเซ้าซี้ คุณก็แกล้งเป็นหงุดหงิด ใจจริง ก็คงกลัว ความผิดจนจับจิต ถูกซักไซ้ คุณก็ใบ้ เป็นเป่าสาก ทำหน้าบึ้ง เหมือนกับขี้ติดรูดาก ถามรายละเอียด ก็ไม่กล้าจะอ้าปาก...
บทกวี : พฤษภาคม
เพราะเริ่มใช้ปืนยิง กระสุนจริงเลยฝังร่าง บอกว่า พวกเขาสมควรตาย อย่าให้เป็นพี่น้องของคุณบ้าง อำนาจที่ได้มา จากการกอดคอเผด็จการ เรียกคนออกมาลบ หลักฐาน เมื่อข้าทำเสร็จงาน พอ 10 ปีให้หลัง ผู้สั่งการ เรืองอำนาจ ส่วนคนเล็ก คนน้อย ต้องยอมรับกรรมตามธรรมชาติ คนสั่งว่า เหี้ยมแล้ว คนหนุนนั้น เหี้ยมกว่า คดีไหนก็คาดแคล้ว แถมได้เพิ่มดาวอยู่บนบ่า จ่ายเงินหลายพันล้าน ฆ่าคนอย่างถูกกฎหมาย พอทวงถามความจริง ชาติเสือ ก็หลบหาย นี่หรือครับผู้นำ ที่มีธรรม จะบริหารชาติ วางแผนเป็นสิบปี ส่งต่อกำไรสู่ทายาท...